فک میکنید چه قد همدیگه رو میشناسید؟ دوستاتونو؟افراد خونوادتونو؟ همکلاسیاتونو؟همکاراتونو؟ واز همه مهمتر خودتونو؟ فک می کنید چه قد خودتونو و بقیه رو می شناسید؟ از چه خصوصیاتی بدتون میاد؟ از چی خوشتون میاد؟ دوس دارید چه جوری باشید؟

 نوشته های فوق توسط آوین دختر خدا  www.gooshkonkhoda.blogfa.com  برای بازی وبلاگی بود که از دوستانش برای بازی دعوت شده بود.منهم توسط بلاگر www.kaktoc.blogfa.com  به این بازی دعوت شدم. برای اینکه دعوت دوستان رو رد نکرده باشم  در این پست به این مسئله پرداختم.

البته قرار بود در این پست جواب سوالات سعید (یه مجموعه اتم) رو که در مورد _{ضرورت اسلام} بود بنویسم که بمونه برای یه وقت دیگه!

من سعی میکنم اطرافیانم رو اون اندازه که بهم مربوط میشه بشناسم.بیشتر نه! از شناخت بی اندازه که یه جورایی فضولی و دخالت در کار دیگران هست خوشم نمیاد.دوست ندارم انرژی و وقتم رو صرف مسایلی بکنم که گرهی از کارم باز نمیکنن.

دوستام رو خیلی خوب میشناسم.(سوای اینکه انسان به دلیل داشتن اختیار گاهی کارهایی که انجام میده غیر قابل پیش بینی هست) هزاران دوست دارم که در بین اینها فقط با 2 یا 3 نفر صمیمی هستم.اینه که چون میخواستم برای همیشه انتخابشون کنم اول خوب شناختمشون بعد بهشون نزدیک شدم.

دوستان صمیمی من: یکیشون ورزشکار خیلی خوبیه تخصصش تنیس روی میز و بسکتباله. یکیشون گوش خیلی خوبی داره برای اینکه ساعتها باهاش حرف بزنی.اون یکی هم همیشه برای همه چیز پایه هست. هر سه تاشون آدمهای معتقدو روشنفکرین.

فکر میکنم کمتر کسی باشه که خونوادشو خوب نشناسه.به هر حال سالها با هم زندگی کردیم...

همه میکن آدم تیز و با هوشیم.اینه که همکارام رو خوب میشناسم یا همکلاسیام رو .چون از بی تعهدی و بی مسوولیتی و کم کاری متنفرم.

موقع کار مثل کامپیوتر دقیق عمل میکنم.از اینکه از سمت رییس یا استادم  به خاطر کم کاری سرزنش بشم متنفرم اینه که همیشه کارهام رو دقیق و بدون اما و اگر انجام میدم.

البته گاهی کارهایی میکنم که از خودم توقع ندارم.آدم زود رنجیم ولی اصلا تو دلم از کسی کینه ای ندارم.از بدعهدی بدقولی و بد ذاتی متنفرم. همیشه سعی میکنم با کسایی دوست باشم که ازشون چیزی یاد بگیرم.همیشه با دیگران روراستم اما اگر احساس کنم کسی قصد سواستفاده داره یا می خواد خلاهای شخصیتی خودش رو با من پر کنه سریع کتار میکشم. از آدمهای پرتوقع متنفرم چون خودم هیچوقت از کسی انتظار ندارم.(درست عین مامانم)

همه میگن خیلی مهربونم.قبلا این خصوصیتم همه زندگیم رو تحت الشعاع قرار می داد.اما الان مدتهاست که مسایل رو با هم قاطی نمیکنم.از اینکه احساس کنم مخل آرامش و آسایش کسی هستم عذاب میکشم و دوست ندارم برای کسی ایجاد مزاحمت کنم. به چیزی عادت نمیکنم.خیلی زود افراد و مسایل رو فراموش میکنم.

از اینکه کسی زیادی خودش رو بهم نزدیک کنه چندشم میشه. دوست دارم روابطم با همه در حدمنطقی و درست تعریف بشه. از آدمای سطحی که فقط نوک دماغشون رومیبینن متنفرم. یا کسایی که حرف و عملکردشون مثل هم نیست یا مدافع چیزی هستن که علمی بهش ندارن...

همیشه دوست داشتم افسوس گذر عمرم رو نخورم...به قول یه دوست خیلییییییی عزیز - یه استاد با معرفت:

"القلب حرم الله و لاتسکن فی حرم الله غیره"

موسوی لاری: دوم خرداد هم میگفتند تصمیم بر فلانی است...

 وزیر كشور دولت اصلاحات با رد مباحثی درباره مشخص بودن رئیس‌جمهور آینده از هم‌اكنون و بی‌فایده بودن فعالیت‌های اصلاح‌طلبان، تاكید كرد كه چنین مباحثی پیش از انتخابات دوم خرداد 76 هم مطرح بود اما اراده خداوند و تحقق آن توسط عامه مردم، مانع اراده افراد خاص شد. «عبدالواحد موسوی‌لاری» كه به دعوت ستاد جوانان حامی خاتمی در استان قم در نشست اصلاح‌طلبان این استان سخن می‌گفت، با اشاره به یكی از كاریكاتورهای مجله گل‌آقا در اواخر سال 75 كه در آن نوشته شده بود «بنویسید خاتمی، بخوانید...» گفت: در فضای عمومی آن روز هم عده‌ای می‌گفتند نمی‌گذارند شما موفق شوید. اینها تصمیم گرفته‌اند كه فلانی باشد و خاتمی نباشد اما مردم حركت كردند و خط بطلانی بر این تفكر كشیدند......

 بقیه مطلب را در ادامه بخوانید..