پس از تاخیری طولانی، بالاخره گزارش اصل نود در خصوص فساد مالی، به مجلس ارائه شد. این گزارش به طور عجیبی هرگز چاپ نشد و هیچ گونه کپی از آن هم به نمایندگان تحویل نشد. بازخوانی سریع و گذرا نهایت چیزی، بود که بعد از مدتها انتظار نصیب نمایندگان و مردم شد. پیامد این تاخیر طولانی شکایت و گله گذاری تعدادی از نمایندگان مجلس بود. آنان بر این اعتقاد بودند که این گزارش با تاخیر بسیار و به شکلی مبهم ارائه شده است. بخش عمدهء این گزارش تهی از آمار و ارقام و مشخصات جزئی است. این گزارش علاوه بر آنکه دچار کلی گویی شده است، در باره مدت زمان بررسی نیز دچار یک سری محدودیتهای سوال بر انگیز می باشد. گزارش مذکور، تنها به فاصله زمانی سال هزار سیصدو هفتاد و یک تا هشتاد و پنج پرداخته است، که این خود موضوعی است که عمیق شدن بیشتری، می طلبد.

در واقع دوران ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد از نگاه این گزارش به دور مانده است. اما آنچه از همه بیشتر مورد اعتراض واقع شد، خالی ماندن گزارش بود از حضور حتی یک  نام متخلف.

. حسین فدایی عضو کمیسیون اصل نود در پاسخ به اعتراضات برخی از نمایندگان، چنین گفت:

 " به دلایل حقوقی نتوانستیم نام متخلفین و مفسدین حکومتی را ذکر کنیم."

اما بر همگان آشکار است که این تنها بهانه ایست تا رهبران مافیای مالی حکومت، از گزند انتقادات، در امان باشند. طرح نام وزیر کشاورزی دولت اسبق تنها نمونه ی تخلف است که می توان در گزارش به آن دست یافت.

اما چرا این همه تعلل و تاخیر و پنهان کاری؟ گرچه اعضای این کمیسیون معتقدند که سخت کوشیده اند تا گزارشی منصفانه و تاثیر گذار تهیه کنند اما به طور حتم بسیاری از حوزه های مهم و تاثیر گذر و صد البته مبهم در اقتصاد دولتی، حتی مورد سوال هم قرار نگرفته است. علاوه بر آن، می توان گفت: " تعمداً دوران پر اشتباه و بهم ریخته ریاست جمهوری احمدی نژاد از نگاه این گزارش بدور مانده و فردی چون داوود احمدی نژاد با تخلفات آشکار خود در ساختار اقتصادی کشورهرگز مورد سئوال قرار نگرفته است."

همانطور که در مقالات قبلی به کرات اشاره کردم، مافیای شکر به رهبری پسران آیت الله مشکینی و رئیس بنیاد نور آقای سردار رفیق دوست در کنار پدر معنوی رئیس جمهور آیت الله مصباح یزدی و دوست و رفیق مقام رهبری آیت الله طبسی و پسر معروف و فاسد ایشان آقا ناصر، هیچکدام در این گزارش مورد سئوال و بررسی و اتهام نبودند.

فساد و ریخت و پاش این آقایان دیگر برای کسبه، اهل کوچه و بازار و زنان خانه دار

هم ضرب المثل شده است و آوازه سیاه رویی و بی شرمی این مفسدان عصر، دیگر  به هر کوی و برزنی رسیده است. اما چه طور می شود که این ماجرا تا کنون از گوشهای تیز مقام رهبری به دور مانده است؟

پاسخ را فقط خدا می داند و بس.

رابطه مالی بنیاد امام رضا به مدیریت واعظ طبسی پدر و دفتر مقام رهبری آنچنان هویداست که انکارش مایه تعجب و تاسف است. این مناسبات مالی بدون هرگونه کنترل و یا پاسخ گویی به ملت و ارکان در اختیار ملت جای بسیار تاسف و نگرانی است. ناصر طبسی پسر آیت الله، گرچه سالها پیش به همت مردانی شجاع در نهایت، در دستان قدرتمند قانون، گرفتار آمد و راهی زندان شد اما با عنایات پدر و اشارات رهبری، همه چیز منتفی شد.

 پروندهء معروف ناصر خان طبسی مرتبط با اختلاسهای میلیاردی شرکت المکاسب می باشد. و  وثیقه های میلیاردی پدر جان آیت الله، همگی از اموال عمومی و وقفی مردم در نزد بنیاد امام رضا  پرداخت شد. در ضمن شاکیان خصوصی و مال باختگان هم به سکوت دعوت شدند تا از منابع غیبی و الطاف امام رضا وجوهاتی به آنان پرداخت شود. شعارهای ضد فساد( مالی و اخلاقی) احمدی نژاد و ساده زیستی مقام رهبری، هیچکدام نمی توانند شعور و درک مردم را خدشه دار کنند. مردم گرچه از ترس دم بر نمی آورند اما می بینند و اوضاع را خوب تحلیل می کنند.

دست چپاول گر دزدان ثروت ملت، آنقدر نزدیک به جیب مقام رهبری است که عملاً قطع آن دیگر ممکن به نظر نمی رسد و شعارهای عوام فریبانه  احمدی نژاد هم نمی تواند درد مردم بیچاره را پاسخگو باشد. نمایش کمیسیون اصل نود هم آنقدر مضحک بود که همان اندک آبروی باقی مانده را هم به باد داد. گزارشی که نه چاپ شد و نه حتی به خاطر نمونه  به دست یک نماینده رسید. گزارشی که هیچ کس را مسئول این همه رانت خواری و تبعیض و کمبود ندانست. گزارشی که جز هزینه ای مضاعف هیچ بر روی دوش خستهء این ملت نگذاشت. گزارشی که نه تنها ذره ای از ابهامات موجود را نکاست، بلکه به آتش این همه سوال و نگرانی و پیچیدگی، هرچه بیشتر و بیشتر، دامن زد.

 نویسنده ....../ بیست و پنجم اردیبهشت یک هزار و سیصد و هشتاد و هفت    

 

نوشته شده در چهارشنبه دوم مرداد 1387ساعت 17:18 توسط اصلاح طلب| |