به عقیده ی حضرت علی خداوند انسان را آزاد آفریده و اساس حکومت نیز باید بر همین اصل بنا باشد.آزادی مورد نظر حضرت علی(ع)امتیازی نیست که نخبگان سیاسی به مردم زیر دست خود واگذار کنند. بلکه به عقیده ی امام (ع) آزادی نعمتی است از سوی خدا . ایشان می خواهد عزت نفس و احساس آزادی را به گونه ای در افراد ایجاد کند که هیچکس خود را بنده و زیر دست حکام و نخبگان احساس نکند.

آزادی در مسایل مختلف :

آزادی در انتخاب:

روش حضرت علی این بود که سعی میکرد مردم را از جوانب مختلف یک امر آگاه کند ، تا مردم با شناختی که نسبت بدان پیدا می کنند دست به انتخاب بزنند. اوهمیشه سیاستهای خود را برای آنان تشریح می کردتا مردم با اآگاهی کامل تایید و اظهار نظر نمایند.

هنگام عزیمت به صفین یاران عبدالله بن مسعود که در حقانیت حضرت شک داشتند نزد امام آمدندو گفتند:

ما با شما رهسپار شده ولی در اردوگاه شما فرود نمی آییم بلکه با برپا کردن اردوگاه جداگانه، در کار شما و شامیان می نگریم ، هرگاه دیدیم یک یاز دوطرف به کار حرام دست زد یا ظلم و گردنکشی از اوسرزدو حقانیت طرف دیگر برما ثابت شدآنگاه بر ضد باطل وارد جنگ می شویم.

حضرت علی فرمود:

                         "آفرین برشما خوش آمدید، این همان به کاربردن بصیرت در دین و                    کاربرد دانش در سنت است.هرکس به چنین پیشنهادی راضی نشود بی شک خائن و ستمگر است.(1)

اینگونه برخورد آزاداندیشانه ی امام با مردمش آنهم در خلال جنگ بسیار مهم که سر نوشت یک کشور را رقم میزند ارج نهادن به اراء و نظرات دیگران است.

امام پس از آنکه مردم را نصیحت می کرد و راه صواب و ناصواب را به آنها نشان می داد آنها را به تامل ، تفکر وبررسی فرا خوانده و می فرمود:

                   "پس اگر خیری دیدید مرا به آن یار باشید ، و اگر شری دیدید از آن به کنار    باشید."(2)

آزادی در انتقاد:

سیاستهای حضرت از سوی افراد مختلف ، از یاران گرفته تا اعراب بیابانگرد مورد انتقاد واقع می شد (امری کاملا طبیعی)گاهی این اعتراضها حتی با لحن بسیار تند صورت می گرفت که خارج از ادب بود ولی امام هیچگاه ناراحت نمی شدند و با پاسخهای منطقی طرف مقابل را قانع می ساخت.(3)

روزی مالک اشتر به علی (ع)اعتراض کرد که چرا فرزندان عباس را به کار گماشته ای.امام ضمن بیان دلایل آن و ایراد پاسخی منطقی فرمود:

                    ".....و آن کسی را بردیگران برگزین که سخن تلخ حق را به تو بگوید ودر آنچه میکنی یا گویی – و خدا آن را از دوستانش ناپسند دارد – کمتر یاری ات کند.(4)

حتی به فرزندش  امام حسن(ع) وصیت می کند که اگر در دین سنت نیاکان خود را نمی توانی بپذیری تو خود درباره ی آن فکر و تحقیق کن و از خدا بخواه ترا در این جستجو هدایت کندتا در ورطه ی شبهات سقوط نکنی(5)

 این برخوردهای بلند نظرانه موجب می شد مردم در سایه ی اعتماد به نفس به تبادل افکار ارائه ی الگوها و نظریه ها بپردازند......

آزادی افراد و احزاب مخالف:

پایبندی حضرت به اصول آزادی ، در مرد مخالفین و حتی دشمنان آن حضرت بدون کوچکترین خدشه ای رعایت می شد.خلفای سابق برخی از بزرگان صحابه را به خاطر ترس فتنه انگیزی همیشه در مدینه زیر نظر داشتند ولی امام (ع) نه تنها این کار را نکرد حتی افرادی را که به فتنه انگیزی آنان مطمئن بود و یقین داشت که دست به توطئه میزنند آزاد گذاشته بود و هیچ برخوردی با آنها نمی کرد.

طلحه و زبیر نمونه های بارز این مدعا هستند که هنگام عزیمت به مکه از امام اجازه خواستند امام فرمود: ترجیح میدهم همین جابمانید ،ولی آنان اصرار کردند و گفتند که قصد عمره دارند .حضرت فرمود من که خوب می دانم شما قصد عمره ندارید و با نیت شر خود در صدد فتنه هستید ولی با این حال شما رابه ماندن در مدینه اصرار نمیکنم.(6)

احادیث مستند فراوانی وجود دارد که علی بارها قاتل خویش را معرفی کرد  . خود ابن ملجم که آن زمان از دوستداران علی بود گفت: اگر چنین است دستور بده تا مرا بکشند ،و اصحاب هم همین پیشنهاد را کردند ولی علی امتناع ورزید و فرمود: احکام دین درمورد اعمال ظاهر است و هنوز از او عمل خلافی سرنزده است.(7)

برخی از رفتارها که بسیاری از آنها بسیار زشت و توهین آمیز بود هیچکدام موجب نشد که امام با خشونت با آنها برخورد کرده یا دستور دستگیری یا زندانی کردن فردی را صادر نمایند.

بعدها هم که مشکلاتی در بیعت نکردن عده ای به خصوص مواجه شدند فرمودند:

                 " کسی که از روی اطاعت با من بیعت کرد پذیرفتم وکسی که از بیعت کردن با من امتناع ورزید اورا وادار به بیعت نکرده و رهایش ساختم."(8)ذکر منابع در ادامه ی مطلب 

انتخابات: برداشت اول

داشتم مقاله ای را از یک دوست می خواندم که به تفکر اومانیسم و لیبرال متهم شده بود، رد صلاحیت و...... نصیبش شد ، میخواستم خودم مطلب دیگری بنویسم که تصادفا این شعر به یادم آمدL(تقدیم به همه ی عزیزان آزادی طلب در گذشته و حال که آنچه نصیبشان شد حق واقعیشان نبود)

آنجا که زبان سرخ است سرسبز نمی ماند

با این همه سبز من جز سرخ نمی خواند

باغی که طراوت را از جاری خون دارد

باغی است که گلبرگش پاییز نمی داند

عشق است و به معنایش تفسیر نشاید کرد

این قطره به دریایی نشناخته می ماند

از دایره ات ای عشق بیرون نروم هرگز

هرگونه که گردونم سرگشته بگرداند

.

.

آن شعله ی خرد اینک فواره ی آتشهاست

ایکاش ترا هم عشق اینگونه بگیراند

.

انتخابات: برداشت دوم

و این شعر هم برای کسانی که قولهای زیادی دادندو می دهند و بعد ناباورانه به صداقت وسادگی مردم خندیدند و می خندند:

میزی برای کار

کاری برای تخت

                       تختی برای خواب

                       خوابی برای جان

                                                 جانی برای مرگ

                                                مرگی برای سنگ

                                                                        سنگی برای یاد

                                                                               این بود زندگی....

"بهمن ماه" که می شود دلم میگیرد.....

باوجود اینکه بعداز انقلاب به دنیا آمده ام وسالهای مبارزه را ندیده و تجربه نکرده ام ولی نمی دانم چرا ماه بهمن که میرسد سخت تحت تاثیر قرار میگیرم.

بارها آرزو کرده ام که کاش آن لحظات خون وقیام را با تمام وجود احساس می کردم وگاه از خودم می پرسم اگر بودم در کدام جبهه شمشیر می زدم؟؟؟.

هرسال بهمن که میشود برای اینکه بیشتر فضای آن روزها در ذهنم متصورومتجلی شود به "موزه ی عبرت "می روم

و

چه جایی است این موزه ی عبرت........

محلی كه تا واپسین روزهای حكومت پهلوی محبس و شكنجه‌گاه آزادمردان و شیرزنانی بود كه جرمشان تنها وتنها فریاد عدالتخواهی و آزادی و رهایی سرزمین مادری‌شان از زیر یوغ ظلم و ستم حكومت جابر و آلت دست بیگانه بود واکنون نزدیک به دوسال است که به موزه ی عبرت تبدیل شده است..
در همان بدو ورود به موزه، سردی و سنگینی، در بزرگ آهنی، تداعی محلی مخوف را میکند،ووقتی نام پیشین این مکان را به یاد می آوری این خوف نیز فزونی می یابد"کمیته یمشترک ضد خرابکاری".

وارد که می شوی سرمای منقبض کننده ای سرتاپای وجودت را در برمیگیرد وانگار این درودیوار سلوها باآدم حرف میزنند.

باورکنید وقتی قدم به اتاق شکنجه گذاشتم اصلاصدای راهنما را نمی شنیدم.فقط صدای فریادها و ناله های زندانیان سیاسی بود که از درو دیوار آن شنیده میشد.صدای مظلومانه ی زنان  ومردان دربندی که جز خدا در جلوی دیدگانشان نبود.آنها که ضربه های سخت شکنجه گران را بر بدنهای زجر کشیده ی خویش پذیرفتند و برای امام و ولایت دعا کردند.

تصاویر زندانیان در طبقه ی همکف باچشمانی منتظر و امیدوار به پیروزی در حال نگریستن بودنداحساس شرمندگی خاصی را در وجودت پدیدار میکرد....

ومیدانم روزی اینجا مسلخ قربانیان عاشق میهن  بوده است.روزی قدمگاه آنها که فقط خودشان را ندیدند و آنچه دیدند حبل المتین فردایشان شد..

باورم نمی شد روزی شریعتی منادی عزت و آزادی در آن سلول تاریک و کوچک زیر بار شکنجه دست از اعتقادش نکشیده باشد...

سلول مقام معظم رهبری، آیه اله طالقانی..

و سیل اشک است که فقط در آن لحظه می تواند احساساتم را به تصویر بکشد ومن........

بهمن که می شود دلم می گیرد..........

تصاویری از زندان

-         ایشان با تاکید برضرورت پرهیز از تخریب نامزدهای انتخاباتی وتوصیه ی مردم به انتخاب افراد اصلح ، انتخابات را میدان بزرگی برای نشان دادن بصیرت ملت ایران دانستند.

-         با اشاره به اهمیت فراوان انتخابات هشتمین دوره ی مجلس شورای اسلامی ، حضورگسترده ی مردم در این انتخابات ، تلاش برای شناسایی وانتخابات نامزدهای اصلح ومراعات رفتار صحیح انتخاباتی وپرهیز از تخریب نامزدهای راضروری دانستند .

-         انتخاب بهترین نامزدهای انتخاباتی با رای مردم را زمینه ساز تشکیل مجلس موردنیاز کشور خواندند وخاطرنشان کردند: درشناخت نامزدها ،نباید تبلیغات رنگین ومتنوع وباوعده های بزرگ وغیرعملی عمران وآبادانی راملاک قرار داد چرا که اینگونه کارها وظیفه ی دولت است نه نماینده ی مجلس.

-         ایشان با توصیه ی موکد به نامزدهای انتخاباتی و علاقه مندان آنها درباره یرهیز از هرگونه بداخلاقی ،تخریب،وتهمت زدن افزودند: هتک آبرو وتخریب  افراددرشبنامه ها،مطبوعات ، پایگاه های اینترنتی ودیگر وسایل به هیچ وجه صحیح وبه مصلحت نیست واینجانب درخواست واصرار دارم که علاقمندان نامزدها فقط به تبلیغ و تعریف از افراد مورد نظر خود بپردازند واز روشهای تخریبی معمول در برخی کشورها به شدت پرهیز کنند.

-         ایشان مردم سالاری دینی را،شیوه ای بدیع و تازه خواندند وبا اشاره به چها رچوبهای مختلف نظامهای دمکراسی در جهان افزودند : ملت ایران به علت ایمان پروردگار ، چارچوب دموکراسی خود را اسلام قرار داده است و مردم سالاری دینی واسلامی را به مردم عرضه کرده است وملتهای مسلمان نیز به همین دلیل ،به چشم عظمت به ملت ایران نگاه می کنند.

"هتک آبرو وتخریب افراد صحیح نیست"

                                                      ( مقام معظم رهبری)