گزارش اصل نود و خجالت از اعلام.......
پس از تاخیری طولانی، بالاخره گزارش اصل نود در خصوص فساد مالی، به مجلس ارائه شد. این گزارش به طور عجیبی هرگز چاپ نشد و هیچ گونه کپی از آن هم به نمایندگان تحویل نشد. بازخوانی سریع و گذرا نهایت چیزی، بود که بعد از مدتها انتظار نصیب نمایندگان و مردم شد. پیامد این تاخیر طولانی شکایت و گله گذاری تعدادی از نمایندگان مجلس بود. آنان بر این اعتقاد بودند که این گزارش با تاخیر بسیار و به شکلی مبهم ارائه شده است. بخش عمدهء این گزارش تهی از آمار و ارقام و مشخصات جزئی است. این گزارش علاوه بر آنکه دچار کلی گویی شده است، در باره مدت زمان بررسی نیز دچار یک سری محدودیتهای سوال بر انگیز می باشد. گزارش مذکور، تنها به فاصله زمانی سال هزار سیصدو هفتاد و یک تا هشتاد و پنج پرداخته است، که این خود موضوعی است که عمیق شدن بیشتری، می طلبد.
در واقع دوران ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد از نگاه این گزارش به دور مانده است. اما آنچه از همه بیشتر مورد اعتراض واقع شد، خالی ماندن گزارش بود از حضور حتی یک نام مخالف. حسین فدایی عضو کمیسیون اصل نود در پاسخ به اعتراضات برخی از نمایندگان، چنین گفت:
" به دلایل حقوقی نتوانستیم نام متخلفین و مفسدین حکومتی را ذکر کنیم."
اما بر همگان آشکار است که این تنها بهانه ایست تا رهبران مافیای مالی حکومت، از گزند انتقادات، در امان باشند. طرح نام وزیر کشاورزی دولت اسبق تنها نمونه ی تخلف است که می توان در گزارش به آن دست یافت.
اما چرا این همه تعلل و تاخیر و پنهان کاری؟ گرچه اعضای این کمیسیون معتقدند که سخت کوشیده اند تا گزارشی منصفانه و تاثیر گذار تهیه کنند اما به طور حتم بسیاری از حوزه های مهم و تاثیر گذر و صد البته مبهم در اقتصاد دولتی، حتی مورد سوال هم قرار نگرفته است. علاوه بر آن، می توان گفت: " تعمداً دوران پر اشتباه و بهم ریخته ریاست جمهوری احمدی نژاد از نگاه این گزارش بدور مانده و فردی چون داوود احمدی نژاد با تخلفات آشکار خود در ساختار اقتصادی کشورهرگز مورد سئوال قرار نگرفته است."
همانطور که در مقالات قبلی به کرات اشاره کردم، مافیای شکر به رهبری پسران آیت الله مشکینی و رئیس بنیاد نور آقای سردار رفیق دوست در کنار پدر معنوی رئیس جمهور آیت الله مصباح یزدی و دوست و رفیق مقام رهبری آیت الله طبسی و پسر معروف و فاسد ایشان آقا ناصر، هیچکدام در این گزارش مورد سئوال و بررسی و اتهام نبودند.
فساد و ریخت و پاش این آقایان دیگر برای کسبه، اهل کوچه و بازار و زنان خانه دار
هم ضرب المثل شده است و آوازه سیاه رویی و بی شرمی این مفسدان عصر، دیگر به هر کوی و برزنی رسیده است. اما چه طور می شود که این ماجرا تا کنون از گوشهای تیز مقام رهبری به دور مانده است؟
پاسخ را فقط خدا می داند و بس.
رابطه مالی بنیاد امام رضا به مدیریت واعظ طبسی پدر و دفتر مقام رهبری آنچنان هویداست که انکارش مایه تعجب و تاسف است. این مناسبات مالی بدون هرگونه کنترل و یا پاسخ گویی به ملت و ارکان در اختیار ملت جای بسیار تاسف و نگرانی است. ناصر طبسی پسر آیت الله، گرچه سالها پیش به همت مردانی شجاع در نهایت، در دستان قدرتمند قانون، گرفتار آمد و راهی زندان شد اما با عنایات پدر و اشارات رهبری، همه چیز منتفی شد.
پروندهء معروف ناصر خان طبسی مرتبط با اختلاسهای میلیاردی شرکت المکاسب می باشد. و وثیقه های میلیاردی پدر جان آیت الله، همگی از اموال عمومی و وقفی مردم در نزد بنیاد امام رضا پرداخت شد. در ضمن شاکیان خصوصی و مال باختگان هم به سکوت دعوت شدند تا از منابع غیبی و الطاف امام رضا وجوهاتی به آنان پرداخت شود. شعارهای ضد فساد( مالی و اخلاقی) احمدی نژاد و ساده زیستی مقام رهبری، هیچکدام نمی توانند شعور و درک مردم را خدشه دار کنند. مردم گرچه از ترس دم بر نمی آورند اما می بینند و اوضاع را خوب تحلیل می کنند.
دست چپاول گر دزدان ثروت ملت، آنقدر نزدیک به جیب مقام رهبری است که عملاً قطع آن دیگر ممکن به نظر نمی رسد و شعارهای عوام فریبانه احمدی نژاد هم نمی تواند درد مردم بیچاره را پاسخگو باشد. نمایش کمیسیون اصل نود هم آنقدر مضحک بود که همان اندک آبروی باقی مانده را هم به باد داد. گزارشی که نه چاپ شد و نه حتی به خاطر نمونه به دست یک نماینده رسید. گزارشی که هیچ کس را مسئول این همه رانت خواری و تبعیض و کمبود ندانست. گزارشی که جز هزینه ای مضاعف هیچ بر روی دوش خستهء این ملت نگذاشت. گزارشی که نه تنها ذره ای از ابهامات موجود را نکاست، بلکه به آتش این همه سوال و نگرانی و پیچیدگی، هرچه بیشتر و بیشتر، دامن زد.
بر حسب وظیفه شرعی و ملی و انسانی خود و به لطف پروردگار و مردمی دلسوخته، تلاش خواهم کرد تا بسیاری از این موضوعات را پیگیری کرده و به اطلاع شما دوستان برسانم. بسیاری از این موضوعات در مقالات گذشته طرح شده است و یا خلاصه ای از آنها مورد بررسی قرار گرفته است اما بدلیل حجم زیاد مطالب و پیچیدگی موضوع و خطر تهیه مطالب و انتشار آنها مجبورم با حوصله ای کمی بیشتر مباحث را پی گیرم.
باشد تا در سایه همت و حمیت یکایک ایرانیان نازنین و عنایات پروردگار عادل روزی فرا رسد که ملت ایران، همچون گذشته پرشکوهش، دوباره در راه نظم و قانون و آرامش قرار گیرند و در پناه این قانون همه گیر بستانند حق خود را. به امید روزی که مردم بتوانند بخوانند گزارش اصل نودها را و مجلسی در راس قرار گیرد که واقعاً مردم باشد و با دروغ و نیرنگ به آنان نسبت داده نشود. امید است تا ملت با هوشیاری بیشتر اندیشیدن را سرلوحه کار خویش قرار دهند و از مرز تعارف و تملق و تعصب بگذرند تا دیگر هیچ کس جرات نکند در بازار مکاره زندگی، آخرتی دروغین بفروشد و شعور و خرد و دنیا را به تاراج برد. تا رسیدن آن روز، یا رب، عنایت از تو، همت از ما.
نویسنده ....../ بیست و پنجم اردیبهشت یک هزار و سیصد و هشتاد و هفت
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
علی...مرد عمل
(بلاگر "قانون دانان قانون شکن" به دلیل شرکت د مراسم معنوی "اعتکاف " فعلا از پاسخگویی به شما عزیزان
معذور است.انشاالله پس از بازگشت جبران خواهد شد. التماس دعا![]()
)
سلام. با نزدیک شدن به 13 رجب روز ولادت بزرگ عادل تاریخ، بزرگ مرد جاویدان عمل در عرصه ی دین و سیاست، برآن شدم بار دیگر این مطلب را در این قسمت بگذارم.
شاید شیوه ی برخورد "علی" با مقتضیات اجتماع الگوی رفتاری ما باشد و بماند در عرصه ی سیاست و اجتماع....

به عقیده ی حضرت علی خداوند انسان را آزاد آفریده و اساس حکومت نیز باید بر همین اصل بنا باشد.آزادی مورد نظر حضرت علی(ع)امتیازی نیست که نخبگان سیاسی به مردم زیر دست خود واگذار کنند. بلکه به عقیده ی امام (ع) آزادی نعمتی است از سوی خدا . ایشان می خواهد عزت نفس و احساس آزادی را به گونه ای در افراد ایجاد کند که هیچکس خود را بنده و زیر دست حکام و نخبگان احساس نکند.
آزادی در مسایل مختلف :
آزادی در انتخاب:
روش حضرت علی این بود که سعی میکرد مردم را از جوانب مختلف یک امر آگاه کند ، تا مردم با شناختی که نسبت بدان پیدا می کنند دست به انتخاب بزنند. اوهمیشه سیاستهای خود را برای آنان تشریح می کردتا مردم با اآگاهی کامل تایید و اظهار نظر نمایند.
هنگام عزیمت به صفین یاران عبدالله بن مسعود که در حقانیت حضرت شک داشتند نزد امام آمدندو گفتند:
ما با شما رهسپار شده ولی در اردوگاه شما فرود نمی آییم بلکه با برپا کردن اردوگاه جداگانه، در کار شما و شامیان می نگریم ، هرگاه دیدیم یک یاز دوطرف به کار حرام دست زد یا ظلم و گردنکشی از اوسرزدو حقانیت طرف دیگر برما ثابت شدآنگاه بر ضد باطل وارد جنگ می شویم.
حضرت علی فرمود:
"آفرین برشما خوش آمدید، این همان به کاربردن بصیرت در دین و کاربرد دانش در سنت است.هرکس به چنین پیشنهادی راضی نشود بی شک خائن و ستمگر است.(1)
اینگونه برخورد آزاداندیشانه ی امام با مردمش آنهم در خلال جنگ بسیار مهم که سر نوشت یک کشور را رقم میزند ارج نهادن به اراء و نظرات دیگران است.
امام پس از آنکه مردم را نصیحت می کرد و راه صواب و ناصواب را به آنها نشان می داد آنها را به تامل ، تفکر وبررسی فرا خوانده و می فرمود:
"پس اگر خیری دیدید مرا به آن یار باشید ، و اگر شری دیدید از آن به کنار باشید."(2)
آزادی در انتقاد:
سیاستهای حضرت از سوی افراد مختلف ، از یاران گرفته تا اعراب بیابانگرد مورد انتقاد واقع می شد (امری کاملا طبیعی)گاهی این اعتراضها حتی با لحن بسیار تند صورت می گرفت که خارج از ادب بود ولی امام هیچگاه ناراحت نمی شدند و با پاسخهای منطقی طرف مقابل را قانع می ساخت.(3)
روزی مالک اشتر به علی (ع)اعتراض کرد که چرا فرزندان عباس را به کار گماشته ای.امام ضمن بیان دلایل آن و ایراد پاسخی منطقی فرمود:
".....و آن کسی را بردیگران برگزین که سخن تلخ حق را به تو بگوید ودر آنچه میکنی یا گویی – و خدا آن را از دوستانش ناپسند دارد – کمتر یاری ات کند.(4)
حتی به فرزندش امام حسن(ع) وصیت می کند که اگر در دین سنت نیاکان خود را نمی توانی بپذیری تو خود درباره ی آن فکر و تحقیق کن و از خدا بخواه ترا در این جستجو هدایت کندتا در ورطه ی شبهات سقوط نکنی(5)
این برخوردهای بلند نظرانه موجب می شد مردم در سایه ی اعتماد به نفس به تبادل افکار ارائه ی الگوها و نظریه ها بپردازند......
آزادی افراد و احزاب مخالف:
پایبندی حضرت به اصول آزادی ، در مرد مخالفین و حتی دشمنان آن حضرت بدون کوچکترین خدشه ای رعایت می شد.خلفای سابق برخی از بزرگان صحابه را به خاطر ترس فتنه انگیزی همیشه در مدینه زیر نظر داشتند ولی امام (ع) نه تنها این کار را نکرد حتی افرادی را که به فتنه انگیزی آنان مطمئن بود و یقین داشت که دست به توطئه میزنند آزاد گذاشته بود و هیچ برخوردی با آنها نمی کرد.
طلحه و زبیر نمونه های بارز این مدعا هستند که هنگام عزیمت به مکه از امام اجازه خواستند امام فرمود: ترجیح میدهم همین جابمانید ،ولی آنان اصرار کردند و گفتند که قصد عمره دارند .حضرت فرمود من که خوب می دانم شما قصد عمره ندارید و با نیت شر خود در صدد فتنه هستید ولی با این حال شما رابه ماندن در مدینه اصرار نمیکنم.(6)
احادیث مستند فراوانی وجود دارد که علی بارها قاتل خویش را معرفی کرد . خود ابن ملجم که آن زمان از دوستداران علی بود گفت: اگر چنین است دستور بده تا مرا بکشند ،و اصحاب هم همین پیشنهاد را کردند ولی علی امتناع ورزید و فرمود: احکام دین درمورد اعمال ظاهر است و هنوز از او عمل خلافی سرنزده است.(7)
برخی از رفتارها که بسیاری از آنها بسیار زشت و توهین آمیز بود هیچکدام موجب نشد که امام با خشونت با آنها برخورد کرده یا دستور دستگیری یا زندانی کردن فردی را صادر نمایند.
بعدها هم که مشکلاتی در بیعت نکردن عده ای به خصوص مواجه شدند فرمودند:
" کسی که از روی اطاعت با من بیعت کرد پذیرفتم وکسی که از بیعت کردن با من امتناع ورزید اورا وادار به بیعت نکرده و رهایش ساختم."(8)
این بود شیوه ی مرد تک سوار عرب در عرصه ی کشور داری و سیاست که خدا به حق علیش نامید.
فهرست مطلب را در ادامه ی مطلب ببینید........
ادامه مطلب
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
رهبری و بحران احمدی نژاد...
این قطار بی ترمز. چندی پیش آقای رئیس جمهور، در اظهاراتی، برنامه های اتمی ایران را به قطاری بی ترمز شبیه دانستند که در هیچ ایستگاهی خیال توقف ندارد. ایشان بر صندلی هدایت این قطار بی ترمز جلوس کردند و راندند اما حال که چند سالی از حرکت قطار مذکور می گذرد و قطار دوباره به خانه رسیده است، لوکوموتیو ران، فن متوقف کردن قطار از یاد برده است و مسافران و متفکران حاضر در قطار هم نمی دانند چگونه می شود این قطار بی ترمز را در ایستگاه موعود متوقف کرد. امان از این قطار بی ترمز.
حمایتهای پی در پی و بی دریغ رهبری از ریئس جمهور، نشان از بحران مدیریتی کشور دارد. می توان گفت: " دوران طلایی سیاستهای تبلیغاتی آقای ریئس جمهور به پایان رسیده است" در این میان عملکرد اقتصادی و سیاسی ایشان در سیاست داخلی آنقدر بحران زا و خطرناک بوده است که رهبری دیگر نمی توانند[ صلاح نمی بینند] ایشان را به حال خود رها کنند.
به تجربه ثابت شده است که رهبری در کل دوران ولایت خویش، هیچگاه تا بدین اندازه در امور اجرایی کشور و برنامه ها دخالت نمی کرده است. ایشان از آنجایی که کشتی نظام در دستان سکان داری احساساتی و کم حوصله، چنین در گرداب مشکلات گرفتار آمده است به شدت پریشان شده اند. گویی قطار بی ترمز آقای ریئس جمهور در انرژی هسته ای از تمام ایستگاههای داخل کشور هم قرار است عبور کند و همچنان مسافران منتظر را در حسرت سوار شدن و مسافران خسته را در انتظار پیاده شدن نگه دارد. امان از این قطار بی ترمز.
بی اعتقادی رهبری به جهت یابی سکان دار کشتی سیاسی کشور آنچنان هویداست که انکارش عملاً بی معنی است. ایشان در رفع این نگرانی بارها از مشاوران و نزدیکان خویش درخواست کرده اند تا به کمک آقای رئیس جمهور اوضاع ملتهب کشور را کنترل کنند. بی توجهی احمدی نژاد به برنامه های پنج ساله و چشم انداز بیست ساله چنان شالودهء اقتصادی نظام و مملکت را به هم ریخته است که تمام مدیران و برنامه ریزان دولتهای قبل و مدعیان علمی و اقتصادی دانشگاهها، همگی به فغان آمده اند.
شکواییه ها و گزارشات و بازدیدهای متعدد دستگاههای نظارتی رهبری، همه و همه حکایت از بهم ریختگی اوضاع دارد. تاثیر روانی این موضوعات رهبری را وادار به دخالت نموده است. به نظر می آید رفتار اخیر رهبری و اصرار زیاد ایشان به سخنرانیهای متعدد در عرصه های سیاسی و اجتماعی، بیشتر در راستای کنترل اوضاع می باشد. گرچه ایشان با حمایتهای لفظی از دولت تلاش دارند اوضاع روانی متشنج مسئولین نظام و بعضی از مردم مطلع را آرام کنند اما بی کفایتی اجرایی آقای ریئس جمهور کار را از این مراحل گذرانده است.
احمدی نژاد، همکاران خود را بی جهت و عجولانه از پستهای اجرایی کشور اخراج می کند و خیال ندارد گوشش را بدهکار هرگونه مشاورهء علمی کند. این بی علاقگی و بی حرمتی به بسیاری از برنامه های از قبل تعیین شده و پروژههای در میانه راه، چنان اوضاع پیمانکارها و مجریان محلی را بهم ریخته است که حتی دفتر رهبری با پرسنل عظیم هزار نفری اش هم دیگر نمی تواند پاسخگو به شکایات رسیده باشد.
مجموع مطالعات مشاوران رهبری از عملکرد آقای احمدی نژاد و تیم همکاران محفلی شان، حکایت از بی توجهی جدی این عده به دیدگاههای استراتژیک رهبری نظام در بسیاری از موضوعات اساسی دارد. همین می شود که رهبری، گاه نهان و گاه عیان، امر به مدارا با مردی می کند که انگار از بد حادثه، در این جایگاه نشسته است.
***به طور مثال اشاره رهبری در سخنرانی سال گذشته یزد در خصوص برقراری رابطه با آمریکا و یادآوری حساسیت این حق محفوظ در ید قدرت رهبری، نمونه ایست از اشتباهات و بی دقتیهای فاحش این مسئول عجول و کم خرد. این نگرش رهبری در خصوص احمدی نژاد، اگر هم با ابهاماتی روبرو بود اما بعد از درگیری ریئس جمهور با ریاست مجلس به یقین مبدل شده است.
درک احمدی نژاد ازمسائل مملکت و حاکمیت بسیار مورد انتقاد بزرگان قوم قرار گرفته است. وی سیاست مداری است که ملاحظات سیاسی را نمی شناسد و منافع حاکمیت را بارها و بارها به خطر انداخته است و موجبات رسوایی و بی اعتباری مردم و مملکت و نظام را در عرصه های داخلی و بین المللی فراهم آورده است. این اشتباهات فاحش از چشم جهان پوشیده نیست و مسئولین و مطلعین حکومت هم می بینند اما از بیم رسوایی و یا خطر برخورد، دم بر نمی آورند.
اعتصاب های معلمین و کارگران و دانشجویان و فعالان سیاسی و مطبوعاتی هم تماماً در قالب یک مدیریت امنیتی و نظامی کنترل می شود و عملاً آقای ریئس جمهور برای اداره این تنشها خیلی گرفتار نیستند. ایشان هیچگاه شخصاً در صدد پاسخ گویی به این اعتصابات و شکواییه ها بر نیامده اند، اعتصابات و شکواییه هایی که اغلب، شخص ایشان مسئول مستقیم آفرینش و شکل گیری شان می باشند.
ایشان با شجاعت بسیار وزرای مورد نظر رهبری را هم برکنار می کند و یا شرایط برکناری آنها را فراهم می آورند. پور محمدی، وزیر کشور، بارز ترین نمونه ای است که می توان از آن یاد کرد. رهبری و دفتر ایشان برای ادارهء سیاست داخلی کشور این وزارتخانه را به آقای پور محمدی سپردند اما احمدی نژاد با بی توجهی به این امر، گویا " دوست ندارد" ایشان را تحمل کند. آقای رییس جمهور عملاً با رهبری هم سیاست می کنند. براستی که ایشان خویشتن خویش به خوبی در یافته اند. همان قطار بی ترمز. ساربانی که نه به سرنوشت مردمان در کاروان می اندیشد و نه توجهی به بازماندگان قافله دارد.
اما به دور از حمایت و یا قضاوت کردن این ماجراها باید توجه داشت که پیچیدگی این رفتار و مناسبات فقط هزینه زندگی و اداره مردم و کشور را بیشتر می کند.
باید پذیرفت در مواقع اضطراری و بحرانی، همگی دلایل مشکلات را از رهبری جویا خواهند شد و ایشان را مسئول شکست می دانند اما به طور حتم نمی توان باور کرد که رهبری از اوضاع بی اطلاع باشند.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
تکرار و باز هم تکرار(افشای عباس پالیزدار)
م تعلیق جامعه اسلامی دانشجویان دانشگاه بوعلی سینای همدان روز هشتم خرداد ماه به خبرگزاریها اعلام شد، اما درست در همین روز "شبکه خبر دانشجو" وابسته به "سازمان بسیج دانشجویی" اقدام به انتشار گزارشی از سخنان جدید عباس پالیزدار کرد که این بار در جلسه با عنوان "مافیای اقتصادی، توهم یا واقعیت" و به دعوت جامعه اسلامی دانشجویان دانشگاه شیراز مطرح شده بود.
پالیزدار این بار در سخنان خود دستگاه قضایی را "محور مفاسد اقتصادی کشور" توصیف کرد و این قوه و به خصوص سازمان بازرسی کل کشور را به عدم همکاری با تحقیق و تفحص مجلس متهم کرد. وی گفت: "سازمان بازرسی کل کشور تلاش داشت که هیات تحقیق و تفحص از قوه قضائیه به پرونده های فعلی دسترسی پیدا نکند و به همین دلیل مسئولان پرونده ها را به مرخصی اجباری می فرستاد، اما پس از گذشت یک سال اطلاعات به دست ما رسید... این اطلاعات شامل پرونده های فروش سئوالات کنکور، فروش کارخانجات دولتی به بخش خصوصی، کارخانه ایران خودرو، شرکت های خادمی، ذوب آهن اصفهان و پرونده های زمین خواری در وزارت جهاد سازندگی و همچنین احداث پارکینگ طبقاتی در فرودگاه مهرآباد بود."
"متن کامل سخنان اخیر درباره نقش روحانیان در مفاسد اقتصادی"
بخش های مهمی از سخنان عباس پالیزدار در سایتهای اینترنتی منتشر شده است. ولی با توجه به اهمیت ادعاهای مطرح شده از سوی این عضو کمیته تحقیق و تفحص از قوه قضاییه، "روز" برای اولین بار متن کامل اظهارات نامبرده را - تا جایی که از نوار سخنان وی قابل فهم است – منتشر می کند. لازم به ذکر است که در متن زیر، هر کجا که اظهارات پالیزدار قابل فهم نبوده ، از علامت [...] استفاده شده است:
[...] چرا ما نمی توانیم با مفاسد اقتصادی برخورد کنیم چون سران بزرگ مملکت در این رابطه دخیل هستند و در حال حاضر دولت به تنهایی به مبارزه با این مفاسد برخاسته که فکر می کم نتواند موفق باشد. اگر بخواهم فقط چند پرونده کوچک مفاسد اقتصادی را بگویم آنوقت می بینید که چه مصیبتی کشور را گرفته که داد رهبر را هم درآورده و به خاطر بعضی مسایل رهبر باید به صورت سربسته به مردم بگوید که در کشور چه خبر است.
**کسانی که به عنوان مفسد اقتصادی در کشور در حال فعالیت هستند تحت حمایت شاهرودی رئیس قوه قضاییه قرار دارند. وقتی طی 16 سال گذشته پرونده هایی از مفاسد اقتصادی بررسی شده و مدیران به دادگاه معرفی و دادگاه حکم 5 ریال 10 ریال برای متهمان داده، ببینید چه مصیبتی بر سر کشور آمده است.
پرونده شهرام جزایری هم که مطرح شد، مانند هزاران پرونده مفاسد اقتصادی دیگر است، ولی چون شهرام جزایری اسامی یکسری مفاسد اقتصادی و افراد وابسته را اعلام کرد مورد ضرب و شتم قرار گرفت چرا که منافع بسیاری از علما و سران به خطر افتاده بود.
در حال حاضر 123 پرونده مفاسد اقتصادی کشور در کمیته تحقیق و تفحص مجلس در دست بررسی است ولی اگر بخواهیم پرونده واقعی مفاسد اقتصادی را بیان کنیم، اصلاً نمی توانیم باور کنیم.
[مجلس خواست از خود قوه قضاییه تحقیق و تفحص کنند، که مخالفت کردند و نگذاشتند] به رهبر انقلاب متوسل شدند. مقام معظم رهبری نوشتند که آقای شاهرودی، همانند دیگر دستگاهها در تحقیق و تفحص عمل گردد. کمیتهبندیها صورت گرفت و در دستگاه قضایی کمیتهبندی شد و هر کمیتهای در یکی از دستگاهها مستقر شد. برای مسائل اجرایی این تفحص هم، ما مستقر شدیم در سازمان بازرسی کل کشور.
نامهنگاری کردیم، اما برخلاف فرمایش مقام معظم رهبری، با وجود نامههایی که ما زدیم و نامههایی که [...] مثلا ما گفتیم مسئله فروش سؤالهای کنکور چه بود؟ پروندهاش را بدهید که چه کسی [در این کار] دست داشت. اینها پروندههای اصلی را نمیدادند که ببینیم چه کسی دست داشت، پروندههای فرعی را میدادند. خلاصه ما هم دست پیدا کردیم به کدهایی [...] به جاهایی که رسیدیم، مرخصیها شروع شد [...] خلاصه ما فجایعی که اتفاق افتاده در جمهوری اسلامی را دیدیم. خدا را شاهد میگیرم که شبها خوابم نمیبرد. گریهام میگرفت که ما اینهمه شهید دادیم، اینهمه مصیبتها مردم کشیدند. حالا بدون توجه به اینهمه فقر و مصیبتها و مشکلاتی که مردم دارند، کسانی که مردم پشت سرشان نماز میخوانند، رفتهاند این کارها را کردهاند؟ خدا شاهد است خوابم نمیبرد، هفتهها خوابم نمیبرد، روزها خوابم نمیبرد.
"بقیه مطلب جنجالی رو در ادامه ی مطلب بخوانید"
ادامه مطلب
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
